قرارداد هوشمند (Smart contract)

قرارداد هوشمند (Smart contract)

قرارداد هوشمند یک پروتکل کامپیوتری است که به منظور تسهیل و تأیید اجرای یک قرارداد یا مذاکره طراحی شده است. قراردادهای هوشمند اجازه انجام معاملات بدون نیاز به اعتماد اشخاص ثالث را فراهم می نمایند. این معاملات قابل پیگیری و غیرقابل برگشت هستند. مفهوم قراردادهای هوشمند ابتدا توسط نیک سابو در سال ۱۹۹۴ مطرح شد.

طرفداران قراردادهای هوشمند ادعا می کنند که بسیاری از انواع شرط های قراردادی می توانند کاملاً (یا بخشی از آن) بصورت خودکار اجرا شوند. هدف قراردادهای هوشمند ارائه امنیت و کاهش سایر هزینه های معامله با قراردادهای سنتی ومعمول است. اولین بار قراردادهای هوشمند در ارتباط با مبانی رمزنگاری استفاده شد.

شما می توانید قراردادهای هوشمند را برای انواع معاملات مالی از جمله حق بیمه، حقوق مالکیت، اجرای قوانین اعتباری، خدمات مالی، فرآیندهای قانونی و قراردادهای سرمایه گذاری جمعی استفاده نمایید.

قرارداد هوشمند در اتریوم چیست؟

بهترین روش برای توصیف قراردادهای هوشمند، مقایسه آن با یک دستگاه فروش خودکار نوشابه است. به طور معمول شما به یک وکیل یا دفتر اسناد رسمی مراجعه می کنید، مبلغی را به آنها پرداخت کرده و صبر می کنید تا سند خود را دریافت کنید. با قراردادهای هوشمند، شما به سادگی یک اتریوم را به دستگاه فروش خودکار نوشابه،سپرده ها، گواهینامه رانندگی یا هر چیزدیگر مربوط به خود اختصاص می دهید و قرارداد هوشمند بطور خودکار این مبلغ را به موارد فوق اختصاص می دهد. علاوه بر این، قرارداد هوشمند نه تنها قوانین و مجازات های موجود که در یک قرارداد سنتی تعریف می شوند را دارد، بلکه به طور خودکار نیز این تعهدات را اجرا می کند.

همچنین بخوانید |  ریپل ۲۵ میلیون دلار در صندوق Blockchain Capital سرمایه گذاری نموده است

اتریوم (Ethereum) یک پلتفرم است که به طور خاص برای ایجاد قراردادهای هوشمند ساخته شده است.

دستگاه مجازی اتریوم (Ethereum Virtual Machine) قراردادهای هوشمند را در کدهای بیتی یا مجموعه ای از صفر و یک ها که می توانند توسط شبکه خوانده و تفسیر شوند، اجرا می کند. اجرای هر قرارداد نیازمند کارمزد مشخصی در واحد پولی اتر (ETH) است که به میزان نیروی محاسباتی مورد نیاز جهت استخراج بستگی دارد.

مثلا در یک برنامه مبتی بر آب و هوا، یک قرارداد از داده های بیرونی برای تعیین آب و هوا استفاده می کند و قرارداد دیگری می تواند شرط را براساس اطلاعات آب و هوایی اجرا کند؛ مثلا اگر دمای هوا ۲۵ درجه بود این کار را بکند ویا اگر دمای هوا ۲۰ درجه بود کار دیگری را انجام دهد.

 

 

قبلی «
بعدی »

دسته‌های محصولات